Gin - anglosaski rodzaj jałowcówki, bezbarwny, klarowny napój alkoholowy.
Po destylacji zacieru z dodatkiem jagód jałowca pospolitego powinien zawierać 35% - 40% alkoholu. Dry gin i London dry gin to jego dwa najpopularniejsze rodzaje.
Zazwyczaj jest mieszany z innymi napojami, by złagodzić cierpki i gorzki smak. Jest jednym z najbardziej popularnych napojów alkoholowych używanych do drinków. Uznawany za alkohol dający się mieszać ze wszystkim, najczęściej z tonikiem, ew. sokiem (napojem) cytrynowym lub pomarańczowym (tzw. Gin Collins). Natomiast gin wymieszany z wermutem daje w efekcie martini.
Wermut - wino aromatyzowane dodatkami ziołowymi i korzennymi[1] (najczęściej piołunem, a także szałwią, kolendrą, goździkami, gałką muszkatołową i in.). Zawartość alkoholu waha się w granicach 12-20% obj.[1] (może być wzmacniane alkoholem). Bywa dosładzane cukrem lub karmelem. Nazwa trunku pochodzi od niemieckiego słowa Wermut oznaczającego piołun.
Początkowo był to napój leczniczy. Za wynalazcę wermutu uchodzi kupiec z Turynu Antonio Benedetto Carpano. Wino było wówczas zaprawiane piołunem. Dzisiejsza nazwa powstała dopiero w XIX w. Napój stał się popularny, pity nie tylko dla zdrowia, ale i dla przyjemności.
Sambuca - bezbarwny, pochodzący z Włoch likier anyżkowo-owocowo-ziołowy, zawierający zazwyczaj od 38 do 40% alkoholu. Jest produkowany na bazie kwiatów czarnego bzu (wł. Sambuco), anyżu gwiaździstego, kopru włoskiego, lukrecji oraz soków[1].
Sambuca wykorzystywana jest często do przygotowywania koktajli alkoholowych.
Tradycyjnie likier ten podaje się w sposób "con la mosca" - do likieru wrzuca się nieparzystą liczbę ziaren kawy i podpala powierzchnię. Gdy alkohol się wypali, zdmuchuje się płomień i wypija napój a ziarna kawy żuje.
Kolejnym, powszechnie stosowanym w północnych Włoszech sposobem picia tego likieru jest wrzucenie do szklanki z likierem pokruszonego biszkopta, a następnie dolanie chłodnej herbaty. Poza Italią ten sposób picia znany jest jako "Biscuit in the glass".
Inną metodą jest także nalanie likieru do koniakówki, wsypanie tam łyżeczki cukru i ziarenka kawy. Całość podpalamy i chwilę obracamy naczynie aż do momentu karmelizacji cukru. Następnie wlewamy trunek do pustej szklanki (tumbler Old Fashion) i przykrywamy koniakówką. Po zgaśnięciu płomienia koniakówkę kładziemy na serwetkę z rurką. Zawartość tumblera wypijamy "na raz" następnie wdychamy przez rurkę opary z koniakówki. Na sam koniec można przelać to, co zostało na wierzchu koniakówki i mała rureczką wciągnąć do nosa.
This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish.AcceptRead More
Privacy & Cookies Policy
Privacy Overview
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
Copyright © .
